Elfsteden tocht per kano augustus 2005

Het is zondag morgen 31 juli 2005. Het is zover, we gaan inpakken en naar Leeuwarden voor onze eerste elfstedentocht per kano. In de stromende regen rijden we met onze Canadees op het dak naar de Prinsentuin in Leeuwarden. Gelukkig wordt het droog aan het einde van de middag en kunnen we onze tent droog opzetten. We gaan onze stempelkaarten ophalen. Hier krijgen we een vracht aan aardigheden van een paraplu tot Beerenburg. Hoe nemen we dat allemaal mee in de boot? Om 9.00 uur maandag ochtend is er palaver, alle deelnemers verzamelen zich bij de Stânfries X, de organisatie boot. Hier krijgen we de laatste informatie voor we in optocht Leeuwarden uit varen. Met zijn alle in optocht achter het statenjacht Friso en de Stânfries X, door de grachten richting de Zwette naar Sneek. Even voor de Zwette gaan de kanoërs op weg. Het weer is goed, we peddelen via Sneek naar IJlst.  In Sneek houden we pauze, uiteraard bij de waterpoort. Nu nog een klein stukje naar IJlst. Waar we op het terrein van de ijsbaan mogen kamperen. Omdat het midden terrein nogal nat was van de regen van gisteren, zet iedereen zijn tentje op de hoge dijk rondom. In IJlst is er van alles te doen. Een demonstratie fierljeppen, de winkels zijn open en er is muziek. Ook zijn er een aantal oude gebouwen open voor bezichtiging. Op het camping terrein is het oer gezellig.

Na een nacht waarin onze buurman een heel bos heeft omgezaagd, vertrekken we richting Sloten voor het volgende stempel. Hiervoor moeten we het Slotermeer oversteken. De wind is zwak dus geen problemen voor onze kano, alleen af en toe een hekgolf van een plezierjacht. In Sloten varen we door de stad heen naar de molen. Hier vinden we een man in middeleeuwse kledij die ons van het stempel voorziet. We varen door de gracht terug naar het Slotermeer. Dit steken we opnieuw over richting Balk. Via de Luts, Oude Karre, Morra en het Johan Friso kanaal komen we in Stavoren aan. Achter het gemaal is een prachtig terrein dat als tijdelijke camping dient. De 260 deelnemers beginnen een grote familie te worden. Pita, een soort van camping moeder, komt bij ons langs en wil wel eens proeven wat de pot bij ons schaft. Macaronie met Remia saus uit het cadeau pakket van Bolsward. Dat pakket kregen we bij de stempelpost. Een tas vol  cadeautjes en folders van Bolsward. Het doel voor morgen.

Hierheen varen we de oorspronkelijke schaatsroute. Er is een alternatief via de Fenke. Maar Abe wil zoveel mogelijk de route aanhouden als die hij in 1986 geschaatst heeft. Dus door Stavoren en langs de dijk naar Hinderlopen. Hier zijn we vrij vroeg. De stempelpost bij de VVV is open, maar er zijn nog geen restaurants open voor een kop koffie. Bij de VVV sturen ze ons naar het schaatsmuseum. Daar is ook een koffie ruimte en niet onbelangrijk, een toilet. Op naar Workum. We willen graag een lange stop houden. Vooral om het Jopie Huisman museum te bezoeken. In Workum is het een drukte van belang. Een braderie trek heel veel publiek, de hele hoofdstraat ziet zwart van de mensen. Toch maar gelijk wat brood kopen. Ons middag eten vandaag is Shoarma en een beker tropisch fruit toe, van de braderie. Het smaakt ons prima. De zon doet ondertussen goed zijn best. Armen, benen en gezicht worden van een flinke laag zonnecrème voorzien, voordat we weer van wal steken. Nog geen half uur later blijkt dat smeren overbodig geweest. De lucht is donkergrijs geworden en de regen valt met bakken uit de hemel.  Kort voor Bolsward wordt het weer droog. Een lekker windje en de zon zorgen er dus ook weer voor dat alles een paar uur later droog is. 's Avonds wandelen we door Bolsward en maken we van de gelegenheid gebruik om lekker te eten. Ook kopen we een regenbroek voor Abe. De weersvoorspelling is voor de komende dagen niet zo best, vandaar.

Etappe 4: Voert ons door de Harlingervaart naar, je raad het al, Harlingen. Hier varen we de stad in en klimmen we het laddertje, dat tegen de hoge muren is gemaakt, op om te stempelen. We gaan gelijk door. Het volgend stuk is het van Harinxma kanaal. Hierover gaan veel verhalen de ronde. Hoge golven door grote schepen end. Dat valt erg mee, het is rustig, alleen harde wind, in de rug. De golfslag van de wind past ons prima. De kano surft het kanaal door en binnen een uur zijn we al in Frankeker. Het kampeer terrein is een veld van de plaatselijke honden trainings club. Een mooie accommodatie. Aan het eind van de middag is er een stadswandeling door de stad georganiseerd. Koken doen we vandaag zelf, het weer is goed en de tocht was niet erg lang. 's Avonds wacht ons een heerlijke verrassing, er komt  een visboer op het veld. Gratis haring en kibbeling met korenwijn voor iedereen. Vanavond bijtijds naar bed, morgen is de langste etappe, naar Dokkum ruim 44 km.

Om half 6 worden we door de buurvrouw Kitty (op ons verzoek) gewekt. Het bed is lekker warm en omdat het toch regent, blijven we nog maar even in de slaapzak. Halfzeven, nu is het droog. Uit bed, eten ,spullen inpakken en drie kwartier later vertrekken we. Het blijft nog een uurtje droog, dan is het echt over. De regen valt en blijft vallen de hele dag. Onderweg moeten we 2x de kano overdragen. Bij Wier en bij Vrouwenparochie. Uiteindelijk komen we op de Finkumervaart, die loopt rechtstreeks naar Bartlehiem. Onder het beroemde bruggetje door,niet links af naar Dokkum, maar rechts af naar een restaurant. Hier even opwarmen met een kop soep. Niet alleen wij hebben dit idee. Bij alle kanovaarders leggen hier even aan. Nog 12 km. Gelukkig, met nog steeds de wind in de rug, komen we in Dokkum aan. Aan het kleine steigertje is het een hele drukte. Iedereen wacht gelaten op zijn buurt. Ons plaatsje op de camping is reeds door Kitty en Hylke voor ons vrij gehouden. We staan lekker hoog. Een luxe op dit terrein, dat door de vele regen in een modderpoel is veranderd. We zijn het zat en besluiten in Dokkum wat te gaan eten. Ook hier is in de stad van alles te doen. Op de jaarmarkt koopt Abe een paar klompen. Nu kunnen die natte schoenen ook eindelijk uit en worden de voeten misschien ook warm. Als het tegen tien uur aan loopt, is het al heel stil op de camping. Iedereen zal wel moe zijn na deze lange dag.

De laatste dag. Het weer ziet er beter uit dan gisteren. We varen kort na 8 uur weg. Het is slechts 27 km. Maar we worden om 2 uur bij de Ee-brug verwacht voor de gezamenlijke binnenkomst in Leeuwarden. Even lijkt het toch weer te gaan regenen. Gelukkig blijft het bij een paar spatten. Tegenwind nu, varen we langs Beerdard naar Bartlehiem. Hier houden we koffie pauze. Kitty en Hylke zouden ons wel even inhalen, maar nee ze zijn nog niet te zien. We wachten niet langer en door de Oudkerksevaart en de Murk  komen we steeds dichter bij Leeuwarden. Plots doemen er schaatsers op in het landschap. De brug bij  Giekerk, een kunstwerk, helemaal vol met blauw gekleurde tegeltjes. Eigenlijk foto's die op een tegeltje zijn geglazuurd. Prachtig. Elke tegel is een foto van een elfsteden schaatser. Hier zijn Kitty en Hylke gelijk met ons. Dus toch ingehaald. Wij varen met de Canadees iets langzamer dan de kajaks. Als we 's morgens vroeg vertrekken, worden we door een groot deel van de deelnemers ingehaald. Best leuk, op deze manier zie je vrijwel alle deelnemers. Vaak blijven ze ook even een praatje maken, voordat ze voorbij gaan. We genieten nog van de mooie luchten en bloemen langs de oevers. De eindstreep komt in het zicht, als we op de Bonkevaart Leeuwarden invaren. Aan het eind van dit water draaien we de Ee weer op en sluiten we ons aan bij de vele kano's die liggen te wachten voor de gezamenlijke intocht, het is 5 voor 2, mooi op tijd. Na een kort toespraakje van Jan (van de organisatie). Varen we achter de boot van de organisatie aan naar de Prinsentuin. Op de kant worden we toegejuicht en geapplaudisseerd. Enkele jachten laten hun toeter blazen. Een prachtig welkom. We halen onze boot uit het water. Het zit erop. Straks onze kaart voor de laatste maal laten stempelen en het kruisje in ontvangst nemen. Als afscheid is er nog een maaltijd, het Skippersmeal, nog even napraten en hier en daar adressen uitwisselen. In elk geval tot over 3 jaar. Als het aan ons ligt zijn we er weer bij. Het was een fantastische week.

Organisatie bedankt, mede deelnemers bedankt.

Wil en Abe Maaijen, je weet wel die twee met de houten Canadees.

abe@maaijen.nl

Kijk ook eens op het verslag van onze tocht in Zweden www.maaijen.nl/zweden.htm