Fiets vakantie in Polen 2005

Maandag 18 juli  We vertrekken, lekker gemakkelijk van het station in Gouda, nog even de bestelde zloty's ophalen bij het GWK. Op station Utrecht stappen we over op de internationale trein naar Duisburg. Vandaar met de nachttrein naar Warschau.

Dinsdag ochtend 9.00 uur zijn we in Warschau, hier moeten we snel overstappen naar de sneltrein naar Bialystok. Ook hier is het weer vlug overstappen geblazen want over 5 min. vertrekt de lokale trein naar Osowiez. Onze eind bestemming van de treinreis. Tegen 12.00 uur komen we hier aan. Jerzy Rolnik, onze contact persoon staat al klaar met de fietsen. Wat een planning. Voor ons kan de tocht direct beginnen. We hangen de fietstassen op de fietsen en rijden in de aangegeven richting. De eerste dagtocht van 17 km naar Gugny een gehucht aan de oostzijde van het Biebrza gebied. Het hele stuk gaat over een goede weg. Onderweg passeren we een gehucht waar een nieuw huis gebouwd werd. Hier staan we even stil om rond te kijken. Opeens komt een oudere man naar ons toe lopen die ons een kaart van het gebied geeft en een kaartje van het pension dat hij  in Trzcianne een nabij gelegen dorp heeft. In Gugny aangekomen worden we ondergebracht in een traditioneel houten huis. We hebben de beschikking over twee kamers en een badkamer.  Hier maken we ook kennis met de vele ooievaars in het gebied. In dit dorpje zijn er twee nesten die beide bewoont zijn.

Woensdag morgen zijn we vroeg uit de veren we hebben afgesproken dat we om 7.00 uur ontbijt willen hebben. Dit wordt net als gisteren het diner, buiten onder het afdak geserveerd.  Vandaag gaan we een wandeling door het moerasgebied maken. We lopen eerst richting Dobarz. Hier gaan we van de hoofdweg af en lopen we het moeras gebied in, onderweg zijn een aantal uitkijkposten gemaakt. Vanaf de eerste zien we al snel een eland door het riet en struikgewas lopen, ook worden er al veel vogels gespot en twee herten kruisen ons pad. De tweede uitkijk staat op een zandduin in het gebied. Dat er in de oorlog hier stevig gevochten is wordt duidelijk door de vele bomkraters die hier nog te vinden zijn. Rond de toren is er duidelijk andere begroeiing n.l. dennen en sparren i.p.v. de wilgen en berken in het natte gebied. 's Middags gaan we met de fiets naar het dorpje Trizcianne, wat ong. 6 km. van Gugny ligt. Een aardig tochtje over normale weg. Echter de fiets van Abe geeft wat problemen het begint met een zadel dat los zit en met ons eigen mini bacho-tje niet vast te krijgen is. In Trizcianne vragen we of er een smid o.i.d. is om dit te verhelpen. We worden door een jonge knul meegenomen naar zijn thuis en daar draait zijn broer het zadel vast. Op de terugweg naar Gugny gaat het echt mis, de achteras van Abe zijn fiets begeeft het. Na terugkomst in het huisje, bellen we Jerzy. Die komt 's avonds een andere fiets brengen. (dank je wel).

Ook de volgende morgen staan we bijtijds op. Na het ontbijt vertrekken we richting Laskowiec. Via de zelfde weg naar het zuiden. Onderweg gaan we het moerasgebied weer in, over een onverhard pad komen we bij een uitkijkpost. Hier is het koffie tijd, de door de gastvrouw in Gugny gevulde thermoskan wordt aangesproken. Hier begint het ook te regenen. Dus wordt onze koffiepauze wat langer.  Als het na een uurtje weer droog is gaan we verder het moerasgebied in. We zien langs het pad diverse bloemen en sporen van wild (reeën, eland en dassen sporen). Terug op de hoofdweg rijden we het reservaat gebied uit. Bij aankomst op de boerderij in Laskowiec kunnen we gelijk zien hoe de lokale slager worst aan het maken is van het varken dat hij gisteren heeft geslacht. Een rookhok, gemaakt van 3 deuren en een oud vloerkleed, is vol gehangen met worsten. Wij worden door de slager getrakteerd op een groot stuk warme rookworst. Lekker maar erg vet.

Het is nu vrijdag, vandaag gaan we een fietstocht maken naar Tykocin een voormalige Joods dorp. We rijden over zowel asfalt, zand en keien weggetjes door verschillende dorpjes naar Tykocin. Het is nog steeds droog maar de lucht begint wel te dreigen.  In het dorp treffen we de eerste buitenlanders, 2 Nederlanders die een tocht met een camper maken. In de uitkijkpost net ten noorden van het dorp (uitzicht over de Narew en de rietlanden) eten we onze lunch pakketen. Hier spotten we de bruine kiekendief. Na de pauze rijden we door het dorp, als snel worden we door een onweersbui verrast. We schuilen in de bushalte op het plein van het dorp. Na een half uur  wordt het weer droog en wij vervolgen onze weg. Nu over weer zo'n keien weg, ons zitvlees wordt behoorlijk getest. Het koeien paadje langs deze weg rijdt beter dan de keien. We kruisen de Narew rivier weer. Dit maal over een oude brug. Opnieuw krijgen we te maken met een onweersbui. We schuilen langs het pad onder overhangende stuiken. Al snel is deze bui over en wij fietsen het laatste stuk naar Laskowiec.  Onderweg spotten we nog even een wielewaal en een paar kraanvogels.

Vandaag (zaterdag) hebben we een lange tocht voor de boeg ± 47 km naar Taraskowo. Over Nederlandse wegen zou het een makkie zijn maar dat is hier iets anders. Al snel rijden we langs de Narew richting Wizna. Het weggetje veranderd in een mul zandpad met boomwortels zodat we regelmatig stukken moeten lopen. In de buurt van Kurpiki zien we een uitkijkpunt. Hier gaan we naar toe. Op de top van de zandduin is een herdenkings monument voor de gesneuvelden in de 2e wereldoorlog. We hebben hier wel een mooi uitzicht over het gebied. Alleen het is erg winderig en te fris om hier pauze te houden. Dat doen we bij Kurpiki. Nu willen we via het pad door de drooggelegde polder naar de brug bij Wizna fietsen. Het wordt echter wel even zoeken hoe we op dat pad kunnen komen. Een boer had zijn schrikdraad maar dwars over het paadje gezet dat naar onze route leidt.  Bij de brug over de Narew bij Wizna komen we het eerste restaurant tegen deze vakantie. We bestellen hier chocolade melk en koffie. We vervolgen de rit naar Taraskowo via keien wegen en zandpaadjes.  Onderweg hebben we hier de eerste lekke band. Bram was de klos een klein gaatje is de dader. De band wordt rap gelapt en we gaan verder. Rond een uur of 3 's middags zijn we op ons overnachtings adres. Eerst worden de fietsen nagekeken. Bram heeft problemen met zijn trapas. Deze krijgt steeds meer ruimte. M.b.v. een tang en een schroevendraaier wordt dit provisories verholpen (later in de reis moet dit regelmatig worden vast gezet). Bij Wil haar fiets werkt de versnelling niet goed meer. We halen een dot hooi tussen de tandwieltjes vandaan en met wat olie van de boer werkt dit weer prima. Taraskowo is een afgelegen dorpje met oude huizen.  's Avonds hebben we een 'praatje' met de boer. Het is een improviseren met handen en voeten en een boekje wat en hoe in Pools. Maar het lukt wel. De boer verteld dat hij 18 Ha. land bebouwd op een ecologische manier. Ook maken we de andere dag (zondag) kennis met z'n kinderen. Deze zijn alle vier al de deur uit maar op zondag komen ze allemaal thuis. Met hun gezinnen. De jongste dochter spreekt een beetje Engels. Die is dus  de tolk. Ook hier krijgen we, zoals tot nu toe op alle adressen een goede en smakelijke maaltijd voorgeschoteld. Het verblijf is hier erg eenvoudig, maar voor ons meer dan voldoende. Zeker als je beseft dat de boer en zijn gezin in de stal wonen, om ruimte vrij te maken voor de gasten.

Op zondag maken we een rondrit. Deze gaat eerst naar Wizna. Onderweg  krijgen we een regenbui te verwerken. In Wizna is het weer droog en gaan de poncho's terug in de tassen. Een stuk voor bij Wizna, de 2e platte band, opnieuw Bram, er zit een stukje glas in de band. Gelijk maar koffiestop van gemaakt. Even verder op in het dorp Drazdowo komen we op een soort braderie terecht. Vandaag is het hier communiedag dus kan er bij kraampjes speelgoed, snoep en vuurwerk gekocht worden. Luid knallend lopen de jongens door het dorp. Wij kopen hier briefkaarten met postzegels, er is een keuze uit 4 kaarten 3 met een kerk en 1 met een kerk en wat andere foto's er op. In de dorpjes die we door fietsen, zie je heel veel nesten met ooievaars. Ook komen we andere dieren tegen ganzen, honden enz. Terug in Taraskowo lopen we nog even het dorp door. Bij een groep kinderen die aan het spelen zijn worden we aangesproken door een meisje van een jaar of 10 (What is your name) vraagt ze, als we in het Engels antwoorden is het te veel voor haar en weet ze niet meer wat ze moet zeggen. Ze rent naar huis om terug te komen met een woorden boek Pools-Engels. Veel verder dan Hallo en Goodbye komen we niet. Wel willen ze met zijn alle op de foto. Deze hebben we ze later per post gestuurd in 6 voud voor allemaal 1. 's Avonds een wandeling rond het dorp dat levert altijd wel een mooi plaatje op.

Ons volgende adres is in het dorp Mscichy, dit ligt een stuk naar het noorden aan de rand van de Biebrza moerassen. We rijden terug naar Wizna, en gaan aan de west zijde van de Biebrza naar het noorden. We kunnen nu regelmatig van af het hoge zand plateau waarop we fietsen over de rivier en omgeving uitkijken. In de route beschrijving wordt een doorsteek via binnen weggetjes vermeld die niet is voorgefietst. Voor ons de uitdaging om dat te doen. Via zandweggetjes en kleine weggetjes komen we in het dorpje Okrasin. Bij het lokale winkeltje (Sklep) kopen we een ijsje. De eigenaar die een beetje Duits spreekt, geeft ons de tip om rechts af te slaan, (10 min.),daar komen we op de top van een heuvel die weer uitzicht bied over het Biebrza gebied. We keren terug naar Okrazin en vervolgen onze weg naar Mscichy. Hier komen we opnieuw bij zeer gastvrije mensen terecht. We hadden het geluk dat een neef van de gastheer, met zijn vrouw hier op vakantie zijn. Zij wonen al 17 jaar in Duitsland en spreken uiteraard goed Duits. Via deze mensen hebben we uitgebreid met elkaar kunnen praten. Wil weet nu hoe ze augurken in het zout moet maken zoals hier traditioneel gedaan wordt. Ze krijgt zelfs een zakje met de kruiden hiervoor mee.  's Avonds gaan we op de fiets naar het natuurgebied, en we treffen het, we zien daar de zwarte ooievaar en kraanvogels. Ook maken we een praatje met 2 Ierse jongens die daar met hun telescoop vogels staan te spotten. Ze laten ons de klapekster zien. Bram is weer helemaal in de wolken, weer een paar vogels worden aan de lijst toegevoegd.  Achter het huis op de schuur ook weer ooievaars. Op vrijwel elke hoge schuur zit hier wel een nest, prachtig.

We komen langzaam aan het einde van de rondrit. We reizen verder naar WolkaPiaseczna. Deze rit gaat voor een groot deel over normale asfaltweg. Althans de eerste 14 km. We komen bij de hoofdweg in de buurt van ons startpunt Osowiec. Het begint weer te regenen, we kunnen gelukkig hier ook weer schuilen in een uitkijktoren. Vlak naast de resten van een betonnen bunker, die in deze omgeving wel meer te vinden zijn. Aan de andere kant van de weg is een vlonderpad gemaakt, dat een stuk door het moeras loopt. Als het weer droog is lopen we dit op. We zien hier op de vlonder veel hagedissen die zich warmen in de zon. En een hoogtepunt voor mij, we zien 2 kiekendieven hun prooi overgeven in de vlucht, schitterend. Nu gaan we naar onze laatste overnachtings plaats. Dit is in het huis van Jerzy Rolnik. Hij is de parkwachter in het gebied. We moeten nog een 13 km fietsen, alleen het begint te rommelen in het noorden. Na een korte stop bij de bunkers bij Osowiez fietsen we zo vlug mogelijk door om de bui voor te blijven. Vlak voor het huis van Jerzy begint het te spetteren. Echt nat worden we er niet meer van.  We zijn lekker vroeg binnen, in overleg met Jerzy kunnen we vroeg eten en gaan Wil en Abe 's avonds een kano tocht maken op de Biebrza. Jerzy brengt ons weg met de kano. We spreken af dat we bellen als we bij Goniadz aankomen, dan komt hij ons weer ophalen. Het kano tochtje gaat over de langzaam stromende Biebrza, de rivier slingert zich door het dal. We varen langs rietkragen en vissers. Dit is een prachtig tochtje, ongeveer 12 km verder eindigen we op de afgesproken plaats. Net voor zonsondergang. 

We kunnen het niet laten, we willen morgen ochtend toch weer vroeg op om 6 uur lopen we al weer buiten. Onze eerste ontmoeting is een bunzing die vlak voor ons oversteekt. Een klein stukje verder loopt een zwarte ooievaar in het weiland, opzoek naar eten. Wil gaat terug maar Bram en Abe lopen nog wat verder en zien een kleine bonte specht. Bram heeft hier gisteravond ook een hop kunnen spotten en we hopen dat hij weer te zien is. Volgens Jerzy zijn er hier 2 broedparen. Het loopt tegen 7 en we moeten snel terug voor het ontbijt. Om 8,15 gaat de trein terug naar huis en zit onze vakantie er bijna op. Er rest ons alleen nog een halve dag in Warschau. Dit blijkt ook zeker de moeite waard. Om half twaaf 's avonds vertrekt de nachttrein naar huis. We willen zeker nog eens terug naar dit prachtige en heel gastvrije land. Stichting Wolka en Dobrý Den bedankt.

Wil, Abe, Bram en Frits Maaijen

abe@maaijen.nl